advaitadag

Af en toe wordt er een advaitadag georganiseerd in Utrecht. Ben je geïnteresseerd neem dan contact op.

De kosten bedragen € 50.00 en is inclusief een warme vegetarische lunch, koffie, thee en drankjes na afloop. Reserveren, mail naar janvanrossum6@gmail.com

Deze dag zal mede worden gedragen door creatief therapeut Christien Kloosterboer

   

Het thema van de laatste advaitadag was het onderzoeken van de relatie tussen het denken en de werkelijkheid.  Het denken leeft in een wereld van herinneringen, een veelal onbewuste strijd tegen het verleden en/of projecties naar een maakbare toekomst, terwijl het leven zich in het hier en nu afspeelt. Ontdekken hoe verschillend deze twee werelden zijn en hoe je je open kunt stellen voor dit moment – de enige echte werkelijkheid – zal als een rode draad door deze dag heen lopen. Afrekenen met het verleden of proberen de toekomst veilig te stellen is geen taboe, maar zal in het licht gesteld worden van het wakker zijn in dit moment. De ompoling van een horizontale naar een verticale werkelijkheidsbeleving waarin je vrij bent op alle niveau’s van zijn is waar het om gaat.

Wat kan je op deze dag verder verwachten? Alles draait om bewustwording of het ontdekken van de realiteit. Zelfonderzoek staat daarom centraal.

Zo kan er ontdekt worden:

  • dat er niemand is en dat ‘alles’ een spontaan en onpersoonlijk functioneren is
  • afgescheidenheid niet bestaat
  • er alleen maar dit ene moment is
  • waarin er onbevangen ervaren kan worden (gezien en gevoeld) wat zich maar manifesteert

 

Meer specifiek zal er dieper ingegaan worden op:

  • Hoe is je zelfbeeld ontstaan, wat is het ego?
  • Wat zijn de gevolgen van internalisatie van geboden en verboden door ouders, school en maatschappij, met name in de vroege jeugd?
  • Wat is goed gespiegeld zijn en wat betekent veilige hechting?
  • Hoe ontstaan afsplitsing, primaire afweer, valse hoop, valse macht en ontkenning van behoeften? (PRI)
  • hoe kun je het beste omgaan met woede, angst, pijn, verveling, zorgen en verdriet?

 

De psychologie en de psychotherapie proberen de hiaten in de persoon te dichten met technieken die een gezonde persoon moeten opleveren. Hier zal de illusie van de persoon aangetoond worden, waarmee alle technieken van zelfverbetering naar de prullenmand verwezen kunnen worden.

De volgende aandachtspunten zullen zo goed als het kan de revue passeren:

  • compleetheid en incompleetheid / heelheid en afscheiding
  • dualiteit (licht en donker) / de onderlinge afhankelijkheid van verschijningen
  • energie en beweging, verwevenheid en interactie, expressie
  • vrije wil die niet ‘vrij’ is (causaliteit)
  • keuzevrijheid die niet ‘vrij’ is (aantrekking / afstoting)
  • tijd en tijdloosheid / gelijktijdigheid
  • onveranderlijkheid en veranderlijkheid
  • vorm en vormloosheid
  • centrum en centrumloosheid / grenzen en grenzeloosheid
  • subject en object / denken en de ‘denker’ / werkelijkheid en illusie
  • moeiteloosheid en inspanning
  • focus en ontspanning
  • spontaniteit / creativiteit
  • waarnemen / getuige zijn / direct zien / onmiddellijkheid
  • de 6 zintuigen als instrument (denken, voelen, zien, horen, ruiken, tastzin)
  • intimiteit en afstand / binnen en buiten / projectie en identificatie
  • controle versus overgave
  • alles en niets
  • volheid en leegte
  • zelf en zelfloosheid

 

Aanwezige weerstanden om het hier bovenstaande te realiseren zullen bespreekbaar gemaakt worden, terwijl tegelijkertijd een open sfeer er zorg voor zal dragen dat je tot ontspanning komt in het hier en nu. Wat absoluut zijn bevrijdende uitwerking zal hebben op je dagelijks leven, relaties, werk en ‘persoonlijke’ welzijn.

Only this

Only ever this

Arising spontaneously

Leaving no trace

How could it be otherwise?

Emptiness and fullness, being and non-being

All is here. All is now

But those are just words

No words are really necessary

Just this is enough

(Jeff Foster: The wonder of being, p. 112)

Een reactie n.a.v. de advaitadag 29 december 2010

Hoi Jan,

Ik wilde nog wat vertellen naar aanleiding van de advaita dag. Ik heb het nu een paar dagen op me in laten werken. Ik vond het toch wel fijn zo’n dag. Het was ook leuk in een kring met precies een leuk aantal mensen. Niet teveel, niet te weinig. Er hing een leuke sfeer. Een hele dag terugkomen op 1 ding: wie ben ik?

De dagen erna ben ik wat meer gaan beseffen wat je bedoelt met niet meer ingaan op de bewustzijnsinhoud. Ik heb dat zo eens geobserveerd van binnen de laatste dagen. En wat een warboel zie ik daar. Maar in principe maakt dat ook niet uit omdat het ook allemaal wordt waargenomen. Ik zie dat de mind elke keer uitvluchten maakt, om de onnozelste dingen. Maar ook dat is dan weer allemaal bewustzijnsinhoud. Het maakt eigenlijk niet uit dan wat voor gedachte of gevoel er komt, hoe krankzinnig dan ook. Het is maar een gedachte en ik heb er niets mee te maken, het is weer bewustzijnsinhoud. Dan merkte ik dat er dan vragen op komen als ‘hoe weet je dat het ik nooit ophoudt met vragen’ en ‘waarom denk ik deze krankzinnige gedachten!’
Maar……. dat is ook alleen maar weer bewustzijnsinhoud. Als dat niet gezien wordt, blijft de mind in cirkels draaien, verschillende lagen van de ui die elkaar denken door te hebben en maar blijven proberen te begrijpen en te pakken.

Ik begrijp dan ook wat beter waarom Christien zo vaak de nadruk legt op ‘niets te weten’. Er is geen houvast, al het houvast is identificatie met bewustzijnsinhoud. Er is niets te weten, geen houvast, helemaal niets.

Ik merk dat de mind dit eng vind, die slaat op de vlucht. Die wil alles controleren. Ik moet er echt op letten dat ik niet met die bewustzijnsinhoud mee ga. Soms ga ik er wel in mee…. dan is dat maar zoals het is, want verzet zorgt weer voor nog meer identificatie. Soms ga ik er niet meer in mee, ondanks alle angst en vragen en dwingende gedachten die de mind dan opwerpt. Dat is dan wel erg lekker, als je even geen slaaf bent van die kwebbeldoos.

Ik merk dat ik vaak nog als persoon bezig was ernaast bewuster te worden. Maar dit is ook weer een hele sluwe identificatie. Weer een persoon die denkt aan zelfverbetering. Vaak zie ik de mind eerst alles gecontroleerd willen hebben in het leven (school, werk etc) en dan pas naar binnen kijken. Maar dit werkt niet want dat is weer het versterken van de doener.

Advaita is niet iets wat je erbij doet, maar moet het belangrijkste zijn in je leven. Met die insteek ga ik het nieuwe jaar dan ook in. Alleen maar zijn…. en verder alles kapot durven laten vallen, heel de persoon dan. En waarschijnlijk blijkt dan dat de dingen allemaal er makkelijker op worden, zoals school, werk, stage, relaties etc. De mind doet het altijd maar lijken of dat je alles moet controleren, want anders…. gaat het fout. Ook werpt het al die onzin op, angstdenken en fictieve problemen die het bestaan van de persoon zouden kunnen bedreigen. Als je denkt dat je een persoon bent komen er 100’en angsten op. de meest irrationele heb ik wel gemerkt.

Bedankt in ieder geval voor de leuke advaita dag.

Robin